KÖY SAKİNLERİNDEN UNESCO ÇAĞRISI: “BİZİ LİSTEDEN ÇIKARIN”
Slovakya’daki UNESCO Dünya Mirası Vlkolínec köyünde yaşayan son sakinler, artan turizm ve katı koruma kuralları nedeniyle günlük yaşamın zorlaştığını belirterek, köyün Dünya Mirası listesinden çıkarılmasını talep ediyor.
UNESCO’ya Giriş Şartı: “Yaşayan Bir Köy”
Slovakya’nın Ružomberok kenti yakınlarında yer alan Vlkolínec köyü, 1993 yılında Kolombiya’nın Cartagena kentinde düzenlenen toplantıda UNESCO Dünya Kültürel ve Doğal Miras Listesi’ne alındı. Bu kararın temel koşullarından biri, Vlkolínec’in bir açık hava müzesi ya da skansen değil, yaşayan ve nefes alan bir yerleşim olmasıydı.
“UNESCO’dan Çıkarsalar Daha İyi Yaşarız”
Köyün en yaşlı sakini olan 67 yaşındaki Anton Sabucha, mevcut durumdan duyduğu rahatsızlığı şu sözlerle dile getiriyor:
“Bizi UNESCO listesinden çıkarsınlar, o zaman daha iyi yaşarız. Katı kurallar yüzünden artık eskisi gibi hayvan besleyemiyoruz, küçük tarlalarımızı işleyemiyoruz.”
Artan Turizm ve Günlük Hayat
Doğa fotoğrafçılığı yapan Sabucha, özellikle turizmin köy yaşamını zorlaştırdığına dikkat çekiyor. Vlkolínec’i her yıl yaklaşık 100 bin turist ziyaret ediyor. Ziyaretçilerin, park alanında bilet aldıktan sonra köye bir müze alanına giriyormuş gibi davrandıkları belirtiliyor.
Sabucha, turistlerin evlerin avlularına ve mutfaklarına kadar bakmasından rahatsız olduğunu ifade ederek, evinin önüne bariyer koyduğunu ve “Özel mülk”, “Girilmez” ve “Fotoğraf çekmek yasaktır” yazılı tabelalar astığını söylüyor. Ancak bu önlemlerin de yeterli olmadığını ekliyor.
“Yaşayan Köy Yerine Müzeye Dönüştü”
Vlkolínec sakinleri, köyün zamanla yerel halkın günlük yaşamından uzaklaşarak, ziyaretçiler için düzenlenmiş bir açık hava müzesine dönüştüğünü savunuyor. Köyde yaşayanlar, UNESCO statüsünün korunmasının yaşam koşullarını zorlaştırdığını ve yerel ihtiyaçlarla çeliştiğini dile getiriyor.
Kaynak: Denník N – Andrej Bán
